ضمناً روشن مى‌شود تحريم گوشت‌هائى كه نام خدا به هنگام ذبح آنها برده نشده، نه از نظر جنبه‌هاى بهداشتى است تا گفته شود چه اثرى در بردن نام است، بلكه مربوط به جنبه‌هاى معنوى، اخلاقى و تحكيم پايه توحيد و يگانه‌پرستى است.
***
در آيه بعد، همين موضوع به عبارت ديگرى كه توأم با استدلال بيشترى است آمده، مى‌فرمايد: «چرا از (گوشت) حيواناتى نمى‌خوريد كه نام خدا بر آنها گفته شده؟ در حالى كه آنچه بر شما حرام است را خداوند شرح داده است» «وَ ما لَكُمْ أَلَّا تَأْكُلُوا مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ».
بار ديگر خاطرنشان مى‌كنيم: توبيخ و تأكيد به خاطر ترك خوردن گوشت‌هاى حلال نيست، بلكه هدف اين است: تنها از اين گوشت‌ها بايد بخوريد و از غير آنها استفاده نكنيد.
و به تعبير ديگر، نظر روى نقطه مقابل و مفهوم جمله است و لذا با جمله قَدْ فَصَّلَ لَكُمْ ما حَرَّمَ عَلَيْكُمْ: «خداوند آنچه را بر شما حرام است شرح داده» استدلال شده است.
در اين كه در چه سوره و كدام آيه اين موضوع آمده است؟ و گوشت‌هاى حلال و حرام توضيح داده شده؟
ممكن است تصور شود منظور سوره «مائده» است و يا بعضى از آيات آينده همين سوره (آيه ١٤٥) مى‌باشد.
ولى با توجه به اين كه اين سوره در «مكّه» نازل شده و سوره «مائده» در «مدينه»، و آيات آينده اين سوره نيز به هنگام نزول اين آيات هنوز نازل نشده بوده است، روشن مى‌شود هيچ يك از اين دو احتمال صحيح نيست.