١١٢ وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّاً شَياطينَ الإِنْسِ وَ الْجِنِّ يُوحي‌ بَعْضُهُمْ إِلى‌ بَعْضٍ زُخْرُفَ الْقَوْلِ غُرُوراً وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ فَذَرْهُمْ وَ ما يَفْتَرُونَ
١١٣ وَ لِتَصْغى‌ إِلَيْهِ أَفْئِدَةُ الَّذينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَ لِيَرْضَوْهُ وَ لِيَقْتَرِفُوا ما هُمْ مُقْتَرِفُونَ
ترجمه:
١١٢- اين چنين در برابر هر پيامبرى، دشمنى از شياطين انس و جنّ قرار داديم؛ آنها به طور سرّى (و درگوشى) سخنان فريبنده و بى‌اساس (براى اغفال مردم) به يكديگر مى‌گفتند؛ و اگر پروردگارت مى‌خواست، چنين نمى‌كردند؛ (و مى‌توانست جلو آنها را بگيرد؛) بنابراين، آنها و تهمت‌هايشان را به حال خود واگذار!
١١٣- نتيجه اين خواهد شد كه دل‌هاى منكران قيامت، به آنها متمايل گردد؛ و به آن راضى شوند؛ و هر گناهى كه بخواهند، انجام دهند!
تفسير:
وسوسه‌هاى شيطانى
در نخستين آيه مورد بحث، توضيح داده مى‌شود كه وجود اين گونه دشمنان سرسخت و لجوج در برابر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله كه در آيات قبل به آن اشاره شد، منحصر به او نبوده، بلكه «اين چنين در برابر تمام پيامبران، دشمنانى از شياطين جنّ و انس قرار داديم» «وَ كَذلِكَ جَعَلْنا لِكُلِّ نَبِيٍّ عَدُوّاً شَياطينَ الإِنْسِ