١٠٤ قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنْ أَبْصَرَ فَلِنَفْسِهِ وَ مَنْ عَمِيَ فَعَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِحَفيظٍ
١٠٥ وَ كَذلِكَ نُصَرِّفُ الآياتِ وَ لِيَقُولُوا دَرَسْتَ وَ لِنُبَيِّنَهُ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
١٠٦ اتَّبِعْ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِكينَ
١٠٧ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ ما أَشْرَكُوا وَ ما جَعَلْناكَ عَلَيْهِمْ حَفيظاً وَ ما أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِوَكيلٍ
ترجمه:
١٠٤- دلائل روشن از طرف پروردگارتان براى شما آمد؛ كسى كه (حق را) ببيند، به سود خود اوست؛ و كسى كه از ديدن آن چشم بپوشد، به زيان خودش مى‌باشد؛ و من نگهبان شما نيستم (و شما را بر قبول ايمان مجبور نمى‌كنم).
١٠٥- و اين چنين آيات (خود) را تشريح مى‌كنيم؛ بگذار آنها بگويند: «تو درس خوانده‌اى (و آنها را از ديگرى آموخته‌اى)»! مى‌خواهيم آن را براى كسانى آماده درك حقايقند، روشن سازيم.
١٠٦- از آنچه كه از سوى پروردگارت بر تو وحى شده، پيروى كن! هيچ معبودى جز او نيست! و از مشركان، روى بگردان!
١٠٧- اگر خدا مى‌خواست، (همه به اجبار ايمان مى‌آوردند، و) هيچ يك مشرك نمى‌شدند؛ و ما تو را مسئول (اعمال) آنها قرار نداده‌ايم؛ و وظيفه ندارى آنها را (به ايمان) مجبور سازى!