تفسير:
خالق همه اشياء او است
در اين آيات به گوشه‌اى از عقايد نادرست و خرافات مشركان و صاحبان مذاهب باطله و جواب منطقى آنها اشاره شده است.
نخست مى‌فرمايد: «آنها براى خداوند شريك‌هائى از جنّ قائل شدند» «وَ جَعَلُوا لِلَّهِ شُرَكاءَ الْجِنَّ».
در اين كه: آيا منظور از «جنّ» در اينجا معنى لغوى آن، يعنى موجودات ناپيدا و پوشيده از حسّ انسان است؟
يا خصوص طايفه جنّ كه قرآن كراراً درباره آنها سخن گفته- و به زودى به آن اشاره خواهيم كرد؟- مفسران دو احتمال داده‌اند:
بنا بر احتمال اول، ممكن است آيه اشاره به كسانى باشد كه فرشتگان و يا هر موجود ناپيداى ديگر را مى‌پرستيدند.
ولى بنا بر احتمال دوم، آيه اشاره به كسانى مى‌كند كه طايفه جنّ را شريك‌هاى خداوند و يا همسران او مى‌دانستند.
«كلبى» در كتاب «الاصنام» نقل مى‌كند: يكى از طوايف عرب به نام «بنومليح» كه شعبه‌اى از قبيله «خزاعه» بود، جنّ را مى‌پرستيدند. «١»
حتى گفته شده كه پرستش و عبادت جنّ و عقيده به الوهيت آنها در ميان مذاهب خرافى يونان قديم و هند نيز وجود داشته است. «٢»
به طورى كه از آيه ١٥٨ سوره «صافات»: وَ جَعَلُوا بَيْنَهُ وَ بَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَباً: «ميان خداوند و جنّ خويشاوندى قائل شدند» استفاده مى‌شود: در ميان عرب