تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٣
مخصوص آب انار در كنار هم چيده شدهاند.
در يك دانه كوچك انار شايد صدها از اين بطرىهاى بسيار ريز قرار دارد، سپس اطراف آنها را با پوستهاى ظريف كه همان پوسته شفاف يك دانه انار است گرفته.
بعد از آن براى اين كه اين بستهبندى كاملتر و محكمتر و دورتر از خطر باشد تعدادى از دانههاى انار را روى يك پايه با نظام مخصوصى چيده و پرده سفيد رنگ نسبتاً ضخيمى اطراف آن پيچيده.
پس از آن پوسته ضخيم و محكمى كه از دو طرف داراى لعاب خاصى است به روى همه آنها كشيده، تا هم از نفوذ هوا و ميكروبها جلوگيرى كند، هم در مقابل ضربات، آنها را حفظ نمايد، و هم تبخير آب درون دانهها را فوقالعاده كم كند.
اين بستهبندى ظريف، مخصوص دانه انار نيست، بلكه در ميوههاى ديگر مانند پرتقال و ليمو نيز ديده مىشود، اما در انار و انگور بسيار ظريفتر و جالبتر است.
گويا بشر براى فرستادن مايعات از نقطهاى به نقطه ديگر از همين اصل استفاده كرده كه نخست شيشههاى كوچك را در يك كارتن كوچك چيده و ميان آنها را از ماده نرمى پر مىكند، سپس كارتنهاى كوچكتر را در يك كارتن بزرگتر و مجموع آنها را به صورت يك بار بزرگ به مقصد حمل مىكند!
طرز قرار گرفتن دانههاى انار روى پايههاى داخلى، و گرفتن سهم خود از آب و مواد غذائى از آنها از اين هم عجيبتر و جالبتر است.
تازه اينها چيزهائى است كه با چشم مىبينيم و اگر ذرات اين ميوهها را زير ميكروسكوپها بگذاريم، آنگاه جهانى پرغوغا با ساختمانهاى عجيب و