مدت زيادى بعد از طلوع آفتاب در خواب فرو مى‌روند، و نشاط و سلامت خود را از دست مى‌دهند.
در احاديثى كه از طرق اهل بيت عليهم السلام وارد شده، دستورهائى مى‌خوانيم كه همه با روح اين مطلب سازگار است، از جمله در «نهج البلاغه» از على عليه السلام نقل شده كه: به يكى از دوستان خود دستور داد در آغاز شب هرگز به سير خود ادامه مده؛ زيرا خداوند شب را براى آرامش قرار داده است و آن را وقت اقامت- نه كوچ كردن- قرار داده، در شب بدن خود را آرام بدار و استراحت كن. «١»
در حديثى كه در «كافى» از امام باقر عليه السلام نقل شده مى‌خوانيم: تَزَوَّجْ بِاللَّيْلِ فَإِنَّ اللَّهَ جَعَلَهُ سَكَناً: «مراسم ازدواج را در شب قرار ده؛ زيرا شب مايه آرامش است»، همان طور كه ازدواج و آميزش صحيح جنسى نيز آرام‌بخش است. «٢»
و نيز در كتاب «كافى» مى‌خوانيم: امام على بن الحسين عليه السلام به خدمتكاران دستور مى‌داد: هرگز به هنگام شب و قبل از طلوع فجر، حيوانات را ذبح نكنند و مى‌فرمود: إِنَّ اللَّهَ جَعَلَ اللَّيْلَ سَكَناً لِكُلِّ شَىْ‌ءٍ: «خداوند شب را براى همه چيز مايه آرامش قرار داده است». «٣»
سپس به سومين نعمت و نشانه عظمت خود اشاره كرده، مى‌فرمايد: «و خورشيد و ماه را وسيله حساب در زندگى شما قرار داد» «وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ حُسْباناً».