تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٣
پس از آن، او ادعا كرد: من مىتوانم همانند آيات قرآن را بياورم. «١»
جمعى از مفسران نيز گفتهاند: آيه يا قسمتى از آن درباره «مسيلمه كذّاب» كه از مدعيان دروغين نبوت بود نازل گرديده است. «٢»
ولى با توجه به اين كه: داستان «مسيلمه» در اواخر عمر پيغمبر صلى الله عليه و آله بود، و اين سوره از سورههاى مكى است، طرفداران اين شأن نزول معتقدند: اين آيه همانند چند آيه ديگر از اين سوره در «مدينه» نازل و به دستور پيامبر صلى الله عليه و آله در لابلاى آيات اين سوره قرار داده شده است.
در هر حال، آيه همانند ساير آيات قرآن كه در شرائط خاصى نازل شده مضمون و محتواى آن كلى و عمومى است و همه مدعيان نبوت و مانند آنها را شامل مىشود.
تفسير:
چه كسى ستمكارتر است؟!
به دنبال آيات گذشته كه به گفتار يهود درباره نفى نزول كتاب آسمانى بر انسانها اشاره داشت، در اين آيه سخن از گناهكاران ديگرى است كه در نقطه مقابل آنها قرار دارند و ادعاى نزول وحى آسمانى بر خود مىكنند، در حالى كه دروغ مىگويند.