تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٢٨
نكتهها:
١- اسلام يك آئين جهانى است
آيات مختلف قرآن به خوبى گواهى مىدهد كه اسلام يك آئين جهانى است، تعبيراتى مانند: لِانْذِرَكُمْ بِهِ وَ مَنْ بَلَغ: «هدف من اين است كه همه شما و كسانى را كه سخنم به آنها مىرسد با قرآن انذار كنم». «١»
و، إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرى لِلْعالَمينَ: «اين قرآن وسيله تذكر جهانيان است». «٢»
و، قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَميعاً: «بگو: اى مردم! من رسول خدا به سوى همه شما هستم». «٣»
و امثال آن كه در قرآن فراوان است گواه اين حقيقت است و جالب اين كه:
بسيارى از اين آيات، در «مكّه» يعنى در آن موقع كه هنوز اسلام از محيط اين شهر تجاوز نكرده بود، نازل گرديده است.
ولى با توجه به آيه مورد بحث اين سؤال پيش مىآيد: چگونه هدف بعثت پيامبر صلى الله عليه و آله انذار و هدايت مردم «مكّه» و كسانى كه پيرامون آن هستند ذكر شده؟
آيا اين با جهانى بودن اسلام منافات ندارد؟
اتفاقاً اين ايراد از بعضى از «يهود» و بعضى ديگر از پيروان مذاهب ديگر نقل شده است و به گمان خود حربه محكمى در برابر جهانى بودن اسلام يافتهاند كه آن را در منطقه خاصى، (يعنى «مكّه» و اطراف «مكّه») محدود مىسازد. «٤»
پاسخ اين سؤال با توجه به دو نكته كاملًا روشن مىشود، كه نه تنها اين آيه با جهانى بودن اسلام منافات ندارد، كه مىتوان گفت: يكى از دلائل جهانى بودن آن است: