اقْتَدِهْ». «١»
اين آيه، بار ديگر تأكيد مى‌كند كه: اصول دعوت همه پيامبران الهى يكى است، اگر چه از نظر ويژگى‌ها و خصوصيات، به تناسب نيازمندى‌هاى مختلف هر زمان تفاوتهاى قابل ملاحظه‌اى داشته‌اند، و آئين‌هاى بعدى كامل‌تر از آئين‌هاى قبلى بوده‌اند، كلاس‌هاى علمى و تربيتى، تا به آخرين آنها كه برنامه نهائى است، يعنى اسلام، رسيده است.
در اين كه: منظور از اين هدايت كه بايد سرمشق پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله قرار گيرد چيست؟
بعضى از مفسران، احتمال داده‌اند همان صبر و پايدارى در مقابل مشكلات است.
بعضى گفته‌اند: مقصود توحيد و تبليغ رسالت است.
ولى ظاهراً هدايت مفهوم وسيعى دارد كه هم توحيد و ساير اصول اعتقادى را شامل مى‌شود، هم صبر و استقامت، و هم ساير اصول اخلاق و تعليم و تربيت.
از آنچه گفتيم روشن مى‌شود: آيه فوق هيچ منافاتى با اين ندارد كه اسلام ناسخ اديان و شرايع پيشين باشد؛ زيرا نسخ تنها شامل قسمتى از احكام مى‌شود،