تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٩
فرمود: بنابراين اگر او ملحق به ذريه پيامبران است از طريق مريم عليها السلام مىباشد، ما نيز ملحق به ذريه رسول خدا صلى الله عليه و آله از طريق مادرمان فاطمه عليها السلام هستيم. «١»
جالب توجه اين كه: بعضى از متعصبين اهل تسنن نيز، اين موضوع را در تفسير خود ذيل همين آيه آوردهاند، از جمله «فخر رازى» در تفسير «كبير» خود مىگويد: اين آيه دلالت دارد بر اين كه حسن و حسين عليهما السلام از ذريه پيامبرند؛ زيرا خداوند عيسى عليه السلام را از ذريه ابراهيم عليه السلام شمرده است با اين كه: تنها از طريق مادر به او مربوط مىشود. «٢»
نويسنده «المنار» كه در تعصب در بعضى از مباحث خاص مذهبى دست كمى از «فخر رازى» ندارد، بعد از نقل كلام «فخر رازى» مىگويد:
در اين باب حديثى از «ابوبكر» در «صحيح بخارى» از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده است كه به امام حسن عليه السلام اشاره كرده، گفت:
انَّ ابْنِى هذا سَيِّدٌ: «اين پسرم آقا است»، يعنى كلمه پسرم بر امام حسن عليه السلام اطلاق كرد. «٣»
در حالى كه در نزد عرب (جاهلى) لفظ ابن بر دخترزاده اطلاق نمىشد ...
سپس اضافه مىكند: به همين جهت مردم اولاد فاطمه عليها السلام را اولاد رسول صلى الله عليه و آله و عترت و اهل بيت او مىدانستند.