تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٩
حكمت است و تا كسى شايسته نباشد از آن برخوردار نخواهد شد.
***
نكته:
منظور از «ظلم» در اينجا چيست؟
معروف ميان مفسران اين است كه: «ظلم» در اينجا به معنى «شرك» است و آنچه در سوره «لقمان»، آيه ١٣ وارد شده: إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظيمٌ: «شرك ستم بزرگى است» شاهد بر اين معنى گرفتهاند.
در روايتى نيز از «ابن مسعود» نقل شده: هنگامى كه اين آيه (آيه مورد بحث) نازل شد بر مردم گران آمد، عرض كردند:
اى رسول خدا كيست كه لااقل به خود ستم نكرده باشد (بنابراين همه مشمول اين آيهاند).
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «منظور آنچه شما فكر مىكنيد نيست آيا گفته بنده صالح خدا (لقمان) را نشنيدهايد كه مىگويد: فرزندم براى خدا شريك قرار مده زيرا شرك، ظلم بزرگى است». «١»
ولى از آنجا كه آيات قرآن در بسيارى از موارد، دو يا چند معنى را در بر دارد كه ممكن است يكى از ديگرى گستردهتر و عمومىتر باشد، اين احتمال در آيه نيز هست، كه «امنيت»، اعم از امنيت از مجازات پروردگار و يا امنيت از حوادث دردناك اجتماعى باشد.
يعنى جنگها، تجاوزها، مفاسد، جنايات، و حتى امنيت و آرامش روحى