تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩١
اطلاق جنت بر بهشت و بر باغ به خاطر آن است كه زمينش زير درختان پوشيده است.
و قلب را جَنان (بر وزن زمان) مىگويند، چون در ميان سينه نهفته است و يا اين كه اسرار انسان را نهفته مىدارد.
***
٥- منظور از «كوكباً» كدام ستاره است؟
در اين كه: منظور از كوكباً (ستارهاى) كدام ستاره بود است؟ ميان مفسران گفتگو است، ولى بيشتر مفسران ستاره «زهره» يا «مشترى» را ذكر كردهاند، و از پارهاى از تواريخ استفاده مىشود: اين هر دو ستاره در زمانهاى قديم مورد پرستش بوده، و جزو آلهه (خدايان) محسوب مىشدهاند.
ولى در حديثى كه از امام «على بن موسى الرضا» عليه السلام در «عيون الاخبار» نقل شده تصريح گرديده است: اين ستاره، ستاره زهره بوده است. «١»
در تفسير «على بن ابراهيم» نيز از امام صادق عليه السلام اين موضوع، روايت شده است. «٢»
بعضى از مفسران گفتهاند: مردم «كلده» و «بابل» كه ابراهيم عليه السلام در آنجا مبارزات خود را با بتپرستان شروع كرده، هر يك از سيارات را خالق يا ربّ النوع موجوداتى مىشناختند، «مريخ» را ربّ النوع جنگ و «مشترى» را ربّ النوع عدل و علم و «عطارد» را ربّ النوع وزيران ... و «آفتاب» را پادشاه همه مىدانستند! «٣»
***