٧١ قُلْ أَ نَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُنا وَ لا يَضُرُّنا وَ نُرَدُّ عَلى‌ أَعْقابِنا بَعْدَ إِذْ هَدانَا اللَّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّياطينُ فِي الأَرْضِ حَيْرانَ لَهُ أَصْحابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنا قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدى‌ وَ أُمِرْنا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعالَمينَ
٧٢ وَ أَنْ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ اتَّقُوهُ وَ هُوَ الَّذي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ
ترجمه:
٧١- بگو: «آيا غير از خدا، چيزى را بخوانيم (و عبادت كنيم) كه نه سودى به حال ما دارد، نه زيانى؛ و (به اين ترتيب،) به عقب باز گرديم بعد از آن كه خداوند ما را هدايت كرده است؟! همانند كسى كه بر اثر وسوسه‌هاى شيطان، در روى زمين راه را گم كرده، و سرگردان مانده است؛ در حالى كه يارانى هم دارد كه او را به هدايت دعوت مى‌كنند (و مى‌گويند:) به سوى ما بيا»! بگو: «تنها هدايت خداوند، هدايت است؛ و ما دستور داريم كه تسليم پروردگار عالميان باشيم.
٧٢- (و نيز به ما فرمان داده شده به) اين كه: نماز را بر پا داريد! و از او بپرهيزيد! و تنها اوست كه به سويش محشور خواهيد شد».
تفسير:
هدايت تنها هدايت خدا است
اين آيه در برابر اصرارى كه مشركان براى دعوت مسلمانان به كفر و بت‌پرستى داشتند، به پيامبر صلى الله عليه و آله دستور مى‌دهد: با يك دليل دندان‌شكن به آنها