پس از آن به يكى ديگر از بهانه‌جوئى‌هاى آنها اشاره مى‌كند و آن اين كه: آنها مى‌گفتند: اگر تو بر حق هستى، كيفرهائى كه ما را به آن تهديد مى‌كنى زودتر بياور!
پيامبر صلى الله عليه و آله در پاسخ آنها مى‌گويد: «آنچه را كه شما درباره آن عجله مى‌كنيد به دست من نيست» «ما عِنْدي‌ ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ».
«تمام كارها و فرمان‌ها همه به دست خدا است» «إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ».
آنگاه به عنوان تأكيد مى‌گويد: «او است كه حق را از باطل جدا مى‌كند و او بهترين جداكنندگان حق از باطل است» «يَقُصُّ الْحَقَّ وَ هُوَ خَيْرُ الْفاصِلينَ».
بديهى است: كسى مى‌تواند به خوبى حق را از باطل جدا كند كه علمش از همه بيشتر باشد، و شناخت حق و باطل براى او كاملًا روشن.
به علاوه، قدرت كافى براى اعمال علم و دانش خود نيز داشته باشد و اين دو صفت (علم و قدرت) به طور نامحدود و بى‌پايان تنها براى ذات پاك خدا است، بنابراين او بهترين جداكنندگان حق از باطل است.
***
در سومين آيه اين فراز، به پيامبر دستور مى‌دهد: در برابر مطالبه عذاب و كيفر، از ناحيه اين جمعيت لجوج و نادان، به آنها «بگو: اگر آنچه را كه شما با عجله از من مى‌طلبيد در قبضه قدرت من بود و من به درخواست شما ترتيب اثر مى‌دادم كار من و شما پايان گرفته بود» «قُلْ لَوْ أَنَّ عِنْدِى ما تَسْتَعْجِلُونَ بِهِ لَقُضِيَ الأَمْرُ بَيْني‌ وَ بَيْنَكُمْ».
اما براى اين كه تصوّر نكنند مجازات آنها به دست فراموشى سپرده شده در پايان مى‌گويد: «خداوند بهتر از همه كس ستمكاران و ظالمان را مى‌شناسد و به موقع كيفر آنها را خواهد داد» «وَ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالظَّالِمينَ».
***