٣٣ قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُ لَيَحْزُنُكَ الَّذي يَقُولُونَ فَإِنَّهُمْ لا يُكَذِّبُونَكَ وَ لكِنَّ الظَّالِمينَ بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ
٣٤ وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى‌ ما كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا وَ لا مُبَدِّلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ وَ لَقَدْ جاءَكَ مِنْ نَبَإِ الْمُرْسَلينَ
ترجمه:
٣٣- ما مى‌دانيم كه گفتار آنها، تو را غمگين مى‌كند؛ ولى (غم مخور! و بدان كه) آنها تو را تكذيب نمى‌كنند؛ بلكه ظالمان، آيات خدا را انكار مى‌نمايند.
٣٤- پيش از تو نيز پيامبرانى تكذيب شدند؛ و در برابر تكذيب‌ها، صبر و استقامت كردند؛ و (در اين راه،) آزار ديدند، تا هنگامى كه يارى ما به آنها رسيد. و هيچ چيز نمى‌تواند سنن خدا را تغيير دهد؛ و اخبار پيامبران به تو رسيده است.
تفسير:
مصلحان و مشكلات راه
شك نيست كه پيامبر صلى الله عليه و آله در گفتگوهاى منطقى و مبارزات فكرى كه با مشركان لجوج و سرسخت داشت، گاهى از شدت لجاجت آنها و عدم تأثير سخن در روح آنان، و گاهى از نسبت‌هاى ناروائى كه به او مى‌دادند غمگين و اندوهناك مى‌شد، خداوند بارها در قرآن مجيد پيامبرش را در اين مواقع دلدارى مى‌داد، تا با دلگرمى و استقامت بيشتر، برنامه خويش را تعقيب كند.
از جمله در نخستين آيه فوق مى‌فرمايد: «ما مى‌دانيم كه سخنان آنها تو را