تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٣
آتش دوزخ قرار گرفتهاند ببينى تصديق خواهى كرد كه به چه عاقبت دردناكى گرفتار شدهاند» «وَ لَوْ تَرى إِذْ وُقِفُوا عَلَى النَّارِ». «١»
آنها در آن حالت چنان منقلب مىشوند كه: «فرياد بر مىكشند اى كاش براى نجات از اين سرنوشت شوم، و جبران كارهاى زشت گذشته، بار ديگر به دنيا باز مىگشتيم، و در آنجا آيات پروردگار خود را تكذيب نمىكرديم و در صف مؤمنان قرار مىگرفتيم» «فَقالُوا يا لَيْتَنا نُرَدُّ وَ لا نُكَذِّبَ بِآياتِرَبِّنا وَ نَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنينَ». «٢»
***
در آيه بعد، اضافه مىكند: اين آرزوى دروغينى بيش نيست، بلكه به خاطر آن است كه در آن جهان «آنچه را از عقائد و نيات و اعمال شوم خويش مخفى مىداشتند، همه براى آنها آشكار گرديده و موقتاً بيدار شدهاند» «بَلْ بَدا لَهُمْ ما كانُوا يُخْفُونَ مِنْ قَبْلُ».
ولى اين بيدارى، بيدارى پايدار و پا بر جا نيست، و به خاطر شرائط و