تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٩
حضرت فرمود: بِكُلِّ لِسانِ: «به هر زبان كه باشد». «١»
ضمناً يكى از قوانين مسلّم اصول فقه كه قاعده «قبح عقاب بلابيان» است نيز از آيه فوق استفاده مىشود.
توضيح اين كه: در اصول فقه اثبات شده، مادام كه حكمى به كسى نرسد در برابر آن مسئوليتى ندارد، مگر اين كه: در فرا گرفتن حكم كوتاهى كرده باشد.
آيه فوق نيز مىگويد: آنهائى كه سخن من به آنها برسد، در برابر آن مسئوليت دارند و به اين ترتيب، كسانى كه بدون تقصير به آنها ابلاغ نشده باشد، مسئوليتى ندارند.
در تفسير «المنار» از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين نقل شده: يك دسته از اسيران را نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آوردند، حضرت پرسيد:
آيا شما را دعوت به اسلام كردهاند؟
گفتند: نه، دستور داد آنها را رها كردند.
سپس آيه بالا را تلاوت كرد و فرمود: بگذاريد آنها به جايگاه خود باز گردند؛ زيرا حقيقت اسلام به آنها ابلاغ نشده و به سوى آن دعوت نگرديدهاند. «٢»
و نيز از اين آيه استفاده مىشود كه اطلاق كلمه «شىء» معادل كلمه «چيز»