تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٤
٨ وَ قالُوا لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَيْهِ مَلَكٌ وَ لَوْ أَنْزَلْنا مَلَكاً لَقُضِيَ الأَمْرُ ثُمَّ لا يُنْظَرُونَ ٩ وَ لَوْ جَعَلْناهُ مَلَكاً لَجَعَلْناهُ رَجُلًا وَ لَلَبَسْنا عَلَيْهِمْ ما يَلْبِسُونَ
١٠ وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ فَحاقَ بِالَّذينَ سَخِرُوا مِنْهُمْ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
١١ قُلْ سيرُوا فِي الأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبينَ
ترجمه:
٨- گفتند: «چرا فرشتهاى بر او نازل نشده» ولى اگر فرشتهاى بفرستيم، كار تمام مىشود؛ (يعنى اگر مخالفت كنند،) ديگر به آنها مهلت داده نخواهد شد.
٩- اگر او را فرشتهاى قرار مىداديم، حتماً وى را به صورت انسانى در مىآورديم؛ باز كار را بر آنها مشتبه مىساختيم؛ همان طور كه بر ديگران مشتبه مىسازند.
١٠- (با اين حال، نگران نباش!) جمعى از پيامبران پيش از تو را استهزا كردند؛ اما سرانجام، آنچه را مسخره مىكردند، دامانشان را گرفت؛ (و عذاب الهى بر آنها فرود آمد).
١١- بگو: «روى زمين گردش كنيد؛ سپس بنگريد سرانجام تكذيب كنندگان آيات الهى چه شد»؟!