٤ وَ ما تَأْتيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضينَ ٥ فَقَدْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ فَسَوْفَ يَأْتيهِمْ أَنْباءُ ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
ترجمه:
٤- هيچ نشانه و آيه‌اى از آيات پروردگارشان براى آنان نمى‌آيد، مگر اين كه از آن روى گردان مى‌شوند!
٥- آنان، حق را هنگامى كه سراغشان آمد، تكذيب كردند، ولى به زودى خبر آنچه را به باد تمسخر مى‌گرفتند، به آنان مى‌رسد؛ (و از نتائج كار خود، آگاه مى‌شوند).
تفسير:
انسان‌هاى لجوج
گفتيم در سوره «انعام» روى سخن، بيشتر با مشركان است، و قرآن به انواع وسائل براى بيدارى و آگاهى آنها متوسل مى‌شود، اين آيه، و آيات فراوانى كه بعد از آن مى‌آيد، در تعقيب همين موضوع است.
در اين آيه، به روح لجاجت و بى‌اعتنائى و تكبر مشركان در برابر حق و نشانه‌هاى خدا اشاره كرده، مى‌فرمايد: «آنها چنان لجوج و بى‌اعتنا هستند كه هر نشانه‌اى از نشانه‌هاى پروردگار را مى‌بينند، فوراً از آن روى برمى‌گردانند» «وَ ما تَأْتيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضينَ». «١»