١ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ ثُمَّ الَّذينَ كَفَرُوا بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ٢ هُوَ الَّذي خَلَقَكُمْ مِنْ طينٍ ثُمَّ قَضى‌ أَجَلًا وَ أَجَلٌ مُسَمّىً عِنْدَهُ ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- ستايش براى خداوندى است كه آسمان‌ها و زمين را آفريد، و ظلمت‌ها و نور را پديد آورد؛ اما كافران براى پروردگار خود، شريك و شبيه قرار مى‌دهند!
٢- او كسى است كه شما را از گِل آفريد؛ سپس مدتى مقرر داشت (تا انسان تكامل يابد)؛ و اجل حتمى نزد اوست (و فقط او از آن آگاه است). با اين همه، شما (مشركان در توحيد و يگانگى و قدرت او،) ترديد مى‌كنيد!
تفسير:
ستايشِ خالقِ آسمان‌ها و زمين
اين سوره با حمد و ستايش پروردگار آغاز شده است.
نخست از طريق آفرينش عالَم كبير (آسمان و زمين) و نظام‌هاى آنها، آنگاه از طريق آفرينش «عالم صغير يعنى انسان»، مردم را متوجه اصل توحيد