محتواى سوره انعام
گفته مى‌شود: اين سوره شصت و نهمين سوره‌اى است كه در «مكّه» بر پيامبر صلى الله عليه و آله نازل گرديد، ولى در چند آيه از آن گفتگو است كه بعضى معتقدند: اين چند آيه در «مدينه» نازل شده است.
اما از رواياتى كه از طريق اهل بيت عليهم السلام به ما رسيده استفاده مى‌شود كه: يكى از امتيازات اين سوره آن است كه تمام آياتش يك جا نازل شده است «١» و بنابراين همه آن «مكّى» خواهد بود.
١- هدف اساسى اين سوره، همانند ساير سوره‌هاى مكّى، دعوت به اصول سه گانه «توحيد»، «نبوت» و «معاد» است، ولى بيش از همه، روى مسأله يگانه‌پرستى و مبارزه با شرك و بت‌پرستى دور مى‌زند، به طورى كه در قسمت مهمى از آيات اين سوره روى سخن به «مشركان و بت‌پرستان» است، و به همين مناسبت گاهى رشته بحث به اعمال و كردار و بدعت‌هاى مشركان مى‌كشد.
٢- تدبر و انديشه در آيات اين سوره كه آميخته با استدلالات زنده و روشنى است، روح توحيد و خدا پرستى را در انسان زنده كرده، و پايه‌هاى شرك را ويران مى‌سازد، و شايد به خاطر همين به هم پيوستگى معنوى و اولويت مسأله توحيد بر ساير مسائل بوده، كه همه آيات آن يك جا نازل گرديده است.
٣- و نيز به خاطر همين موضوع است كه در رواياتى كه پيرامون فضيلت