صفا و پاكى فطرى نخستين به روح و جان باز مى‌گردد، و آلودگى‌ها كه بر خلاف فطرت است، از ميان مى‌رود، «عيد» گفته شده است.
و از آنجا كه روز نزول «مائده» روز بازگشت به پيروزى، پاكى و ايمان به خدا بوده است حضرت مسيح عليه السلام آن را «عيد» ناميده.
و همان طور كه در روايات وارد شده نزول مائده در روز يكشنبه بوده «١» و شايد يكى از علل احترام روز يكشنبه، در نظر مسيحيان نيز همين بوده است.
و اگر در روايتى كه از على عليه السلام نقل شده مى‌خوانيم: كُلُّ يَوْمٍ لا يُعْصَى اللَّهُ فِيهِ فَهُوَ يَوْمُ عِيدٍ:
«هر روز كه در آن معصيت خدا نشود روز عيد است». «٢»
نيز، اشاره به همين موضوع است؛ زيرا روز ترك گناه، روز پيروزى، پاكى و بازگشت به فطرت نخستين است.
***
٦- مجازات شديد براى چه بود؟
در اينجا نكته مهمى است كه بايد به آن توجه داشت و آن اين است: هنگامى كه ايمان به مرحله شهود و عين اليقين برسد، يعنى حقيقت را با چشم مشاهده كند، و جاى هيچ گونه ترديد و وسوسه باقى نماند، مسئوليت او بسيار سنگين‌تر خواهد شد؛ زيرا چنين كسى آن انسان سابق كه ايمانش بر پايه شهود نبود، و احياناً وسوسه‌هائى در آن وجود داشت نيست.
او وارد مرحله جديدى از ايمان و مسئوليت شده است و كمترين تقصير و غفلت و كوتاهى او موجب مجازات شديدى خواهد شد، به همين دليل مسئوليت انبياء و اولياى خدا، سخت سنگين بود، به طورى كه هميشه از آن