تفسير:
مواهب الهى بر مسيح عليه السلام
اين آيه و آيات بعد تا آخر سوره «مائده» مربوط به سرگذشت حضرت مسيح عليه السلام و مواهبى است كه به او و امتش ارزانى داشته كه براى بيدارى و آگاهى مسلمانان در اينجا بيان شده است.
نخست مى‌فرمايد: «به ياد بياور هنگامى را كه خداوند به عيسى بن مريم فرمود: نعمتى را كه بر تو و بر مادرت ارزانى داشتم متذكر باش»! «إِذْ قالَ اللَّهُ يا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ اذْكُرْ نِعْمَتي‌ عَلَيْكَ وَ عَلى‌ والِدَتِكَ».
طبق اين تفسير، آيات فوق، بحث مستقلى را شروع مى‌كند كه براى مسلمانان جنبه تربيتى دارد و مربوط به همين دنيا است.
ولى جمعى از مفسران مانند «طبرسى»، «بيضاوى» و «ابوالفتوح رازى»، اين احتمال را داده‌اند كه: آيه دنباله آيه قبل و مربوط به سؤالات و سخنانى باشد كه خداوند با پيامبران در روز قيامت خواهد داشت. «١»
و بنابراين، «قالَ»- كه فعل ماضى است- در اينجا به معنى «يَقُولُ»- كه فعل مضارع است- مى‌باشد، ولى اين احتمال، مخالف ظاهر آيه است، به خصوص اين كه: معمولًا شمردن نعمت‌ها براى كسى، به منظور زنده كردن روح شكرگزارى در او است، در حالى كه در قيامت اين مسأله مطرح نيست.
پس از آن، به ذكر مواهب خود پرداخته، مى‌فرمايد: «تو را با روح القدس تقويت كردم» «إِذْ أَيَّدْتُكَ بِرُوحِ الْقُدُسِ».
درباره معنى «روح القدس» در جلد اول، ذيل آيه ٨٧ سوره «بقره» مشروحاً