١٠٥ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لايَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَميعاً فَيُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ
ترجمه:
١٠٥- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! مراقب خود باشيد! اگر شما هدايت يافته‌ايد، گمراهى كسانى كه گمراه شده‌اند، به شما زيانى نمى‌رساند. بازگشت همه شما به سوى خداست؛ و شما را از آنچه عمل مى‌كرديد، آگاه مى‌سازد.
تفسير:
هر كس مسئول كار خويش است
در آيه قبل سخن از تقليد كوركورانه مردم عصر جاهليت از نياكان گمراه، به ميان آمد و قرآن صريحاً به آنها اخطار كرد كه: چنين تقليدى، با عقل و منطق سازگار نيست، به دنبال اين موضوع، طبعاً اين سؤال در ذهن آنها مى‌آمد كه: اگر ما حسابمان را از نياكانمان در اين گونه مسائل جدا كنيم، پس سرنوشت آنها چه خواهد شد؟
به علاوه اگر ما دست از چنان تقليدى برداريم سرنوشت بسيارى از مردم كه تحت تأثير چنين تقاليدى هستند، چه مى‌شود؟
آيه فوق در پاسخ اين گونه سؤالات، مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد شما مسئول خويشتنيد، اگر شما هدايت يافتيد گمراهى ديگران (اعم از نياكان، يا دوستان و بستگان هم عصر شما) لطمه‌اى به شما نخواهد زد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا عَلَيْكُمْ أَنْفُسَكُمْ لايَضُرُّكُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيْتُمْ».