آرى اگر اكثريت از رهبرى صحيح و تعليمات درستى بهره‌مند گردد و به اصطلاح يك اكثريتِ به تمام معنى رشيد شود، آنگاه ممكن است تمايلات او مقياسى براى سنجش خوب و بد باشد، نه اكثريت‌هاى رهبرى‌نشده و غير رشيد.
در هر حال، قرآن در آيه مورد بحث، اشاره‌اى به اين واقعيت كرده، مى‌فرمايد: هرگز زيادى بدان و ناپاكان شما را به شگفتى در نياورد و در موارد ديگر- بيش از ده بار- فرموده: وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لايَعْلَمُونَ: «كار اكثر مردم از روى علم و دانش نيست»! «١»
ضمناً، بايد توجه داشت: اگر در آيه كلمه «خبيث» بر «طيّب» مقدم داشته شده است، به خاطر آن است كه: در آيه مورد بحث روى سخن با كسانى است كه فزونى خبيث را دليل بر اهميت آن مى‌گيرند، و بايد به آنها پاسخ گفته شود، و به آنها گوشزد مى‌كند، كه ملاك خوبى و بدى در هيچ مورد، كثرت و قلت، اكثريت و اقليت نيست، بلكه در همه جا و همه وقت «پاكى» بهتر از «ناپاكى» است، و صاحبان عقل و انديشه هيچ گاه فريب كثرت را نمى‌خورند، همواره از پليدى دورى مى‌كنند، اگر چه تمام افراد محيطشان آلوده باشند، و به سراغ پاكى‌ها مى‌روند اگر چه تمام افراد محيط با آن مخالفت ورزند.
***