تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨
خدا ندارد» «ما عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلاغُ».
و در عين حال «خداوند از نيّات شما، و از كارهاى آشكار و پنهانى همگى آگاه و با خبر است» «وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تُبْدُونَ وَ ما تَكْتُمُونَ».
***
نكته:
اهميت كعبه
كعبه كه در اين آيات، و آيات گذشته دو بار نام آن به ميان آمده، در اصل از ماده «كعب» به معنى برآمدگى پشت پا است، سپس به هر نوع بلندى و برآمدگى اطلاق شده.
و اگر به «مكعب» نيز مكعب گفته مىشود به خاطر آن است كه از چهار طرف داراى برآمدگى است و اين كه به زنانى كه تازه سينه آنها برجستگى پيدا كرده «كاعب» (جمع آن كواعب) گفته مىشود نيز به همين جهت است.
به هر حال، اين كلمه (كعبه) هم اشاره به بلندى ظاهرى خانه خدا است و هم رمزى از عظمت و بلندى مقام آن مىباشد.
كعبه تاريخچه بسيار طولانى و پر حادثهاى دارد و تمام اين حوادث از عظمت و اهميت آن سرچشمه مىگيرد.
اهميت كعبه به اندازهاى است كه ويران كردن آن در روايات اسلامى در رديف قتل پيامبر و امام قرار گرفته. «١»
نگاه كردن به آن، عبادت، و طواف گرد آن از بهترين اعمال است، حتى در