صيد و همچنين حرم «مكّه» و ماه حرام و غير اينها حكايت از عمق تدبير و وسعت علم چنين قانونگزارى مى‌كند، در پايان آيه چنين مى‌فرمايد: «خداوند اين برنامه‌هاى منظم را به خاطر اين قرار داد تا بدانيد علم او به اندازه‌اى وسيع است كه آنچه در آسمان‌ها و زمين است مى‌داند و از همه چيز- مخصوصاً نيازمندى‌هاى روحى و جسمى بندگانش- با خبر است» «ذلِكَ لِتَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليمٌ».
با توجه به آنچه در بالا گفتيم، پيوند آغاز و انجام آيه روشن مى‌شود؛ چرا كه اين دستورات عميق تشريعى را كسى مى‌تواند، تنظيم كند كه از عمق قوانين تكوينى آگاه و با خبر باشد، تا كسى از تمام جزئيات زمين و آسمان و آنچه به حكم آفرينش در روح و جسم انسان قرار دارد آگاه نباشد، نمى‌تواند چنين احكامى را پيش‌بينى كند؛ زيرا قانونى صحيح و سازنده است كه هماهنگ با قانون خلقت و فطرت باشد.
***
سپس در آيه بعد، براى تأكيد دستورات گذشته و تشويق مردم به انجام آنها و تهديد مخالفان و معصيت‌كاران مى‌فرمايد: «بدانيد خدا شديد العقاب و نيز غفور و رحيم است» «اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَديدُ الْعِقابِ وَ أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ».
و اين كه مى‌بينيم در آيه فوق، «شَدِيدُ الْعِقاب» بر «غَفُورٌ رَحِيْمٌ» مقدم داشته شده، شايد اشاره به اين است كه: مجازات خداوند را با تمام شدتى كه دارد مى‌توان با آب توبه شست و مشمول مغفرت و رحمت خدا گشت.
***
و در سومين آيه، باز براى تأكيد بيشتر مى‌فرمايد: مسئول اعمال شما خودتان هستيد «و پيامبر صلى الله عليه و آله مسئوليتى جز ابلاغ رسالت و رساندن دستورات