تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٦
براى اقامه امر مردم قرار داده است و ماه حرام و قربانىهاى بىنشان و قربانىهاى نشاندار» «جَعَلَ اللَّهُ الْكَعْبَةَ الْبَيْتَ الْحَرامَ قِياماً لِلنَّاسِ وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ وَ الْهَدْيَ وَ الْقَلائِدَ».
اين خانه مقدس، رمز وحدت مردم و مركزى براى اجتماع دلها، و كنگره عظيم براى استحكام پيوندهاى گوناگون مىباشد، و در پرتو اين خانه مقدس و مركزيت و معنويت آن، كه از ريشههاى عميق تاريخى مايه مىگيرد مىتوانند بسيارى از نابسامانىهاى خود را سامان بخشند و كاخ سعادت خود را بر پايه آن استوار سازند، لذا در سوره «آل عمران»، خانه كعبه را نخستين خانهاى كه به سود مردم ساخته شده معرفى مىنمايد. «١»
حقيقت اين است كه: با توجه به وسعت معنى «قِياماً لِلنَّاسِ» مسلمانان مىتوانند در پناه اين خانه و دستور سازنده حج، همه كارهاى خود را سامان بخشند.
و از آنجا كه اين مراسم بايد در محيطى امن و امان از جنگ و كشمكش و نزاع صورت گيرد، اشاره به اثر ماههاى حرام (ماههائى كه جنگ مطلقاً در آن ممنوع است) در اين موضوع كرده، مىفرمايد: «وَ الشَّهْرَ الْحَرامَ». «٢»
و نيز نظر به اين كه وجود قربانىهاى بىنشان (هَدْى) و قربانىهاى نشاندار (قَلائِد) كه تغذيه مردم را در ايامى كه اشتغال به مراسم حج و عمره دارند تأمين كرده و فكر آنها را از اين جهت آسوده مىكند، تأثيرى در تكميل اين برنامه دارد به آنها نيز اشاره كرده، مىفرمايد: «وَ الْهَدْىَ وَ الْقَلائِدَ».
و از آنجا كه مجموع اين برنامهها و قوانين و مقررات حسابشده، درباره