در روايات نيز بر «عمل صالح» تأكيد شده است. [١] در منطق قرآن كريم و روايات معصومان عليهم السلام ايمان و عمل صالح ، همواره توأمان اند ، چنانكه عبارت «الَّذِينَ ءَامَنُواْ وَ عَمِلُواْ الصَّالِحَـتِ» ، در قرآن كريم ، ده ها بار به كار رفته است. اهمّيت «عمل صالح» ، به اندازه اى است كه در برخى از آيات قرآن ، هدف از خلقت انسان ، عمل صالح معرّفى شده است. خداوند ، در اين باره مى فرمايد: «هُوَ الَّذِى خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَيَوةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً . [٢] او (خداوند) ، كسى است كه مرگ و زندگى را آفريد تا بيازمايد كه كدام يك از شما نيكوكارتريد» . در جاى ديگر مى فرمايد: «إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَّهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً . [٣] آنچه را روى زمين است ، زينت زمين قرار داديم تا بيازماييم كه كدام يك از آنها نيكوكارترند». «وَ هُوَ الَّذِى خَلَقَ السَّمَاوَا تِ وَ الْأَرْضَ فِى سِتَّةِ أَيَّامٍ وَ كَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَآءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً . [٤] او كسى است كه آسمان ها و زمين را در شش روز آفريد و عرش (حكومت) او بر آب قرار داشت تا شما را بيازمايد كه كدام يك نيكوكارتريد» . اين آيات ، هدف خلقت را آزمايش انسان ها مى داند. بايد توجّه داشت كه آزمايش هاى الهى ، براى كشف حال و پى بردن به وضع درونى و روحى افراد نيست ؛ بلكه به معناى پرورش دادن و تربيت نمودن است كه از طريق «عمل» ، حاصل

[١] «بالأعمال الصالحاتِ ترفع الدرجات» (محاسبة النفس ، ص ٧٦) ؛ «بركة العمر فى حُسن العمل» (غرر الحكم ، ح ٤٤٣٤) ، «العمل الصالح أفضل الزّادين» (محاسبة النفس ، ص ٨٥ ) . در اين زمينه روايات بسيارى وجود دارد .[٢] ملك ، آيه ٢ .[٣] كهف ، آيه ٧ .[٤] هود ، آيه ٧ .