در آمدي بر روانشناسي تنظيم رفتار با رويکرد اسلامي - شجاعی، محمد صادق - الصفحة ٣١

در اين نظريه ، تنظيم رفتار ، مبتنى بر نيازها و انگيزه ها و كشاننده هاى غير اكتسابى است كه در درون ساختار ارگانيزم قرار دارند. [١] تنظيم رفتار ، در نظريه آيسينك [٢] نيز مبناى زيست شناختى دارد. آيسينك با استفاده از روش تحليل عوامل ، سه عامل اصلى براى شخصيت ، معرّفى كرد كه عبارت اند از : ١ . درون گرايى يا برون گرايى ، ٢ . نوروزگرايى ، ٣ . سايكوزگرايى. او اساس تفاوت هاى افراد در اين سه عامل را تفاوت فعّاليت هاى مغزى در آنان مى داند. به عنوان مثال ، او معتقد است كه افراد درون گرا ، از نظر سطح برپايىِ مغزى ، [٣] با هم متفاوت اند ؛ به اين صورت كه درون گراها سطح برپايىِ مغزىِ بالايى دارند و خود مى توانند تنظيم كننده رفتار خود باشند و در مقابل ، برون گراها سطح برپايىِ مغزىِ پايينى دارند و همواره در شروع ، ادامه و توقّف يك رفتار ، به عوامل محيطى نيازمندند . [٤] گرى (١٩٩٤ م ) با پذيرفتن نظريه آيزينگ ، سه نظام مغزى - رفتارى متفاوت را شناسايى كرد كه نشان دهنده سه كنش مكمّل اند . اين سه نظام ، عبارت اند از: ١ . نظام فعّال سازى رفتارى . نظام فعّال سازى رفتارى ، [٥] يك نظام انگيزشى مثبت است كه از طريق پاداش يا فقدان تنبيه فعّال مى شود و در فرد ، انگيزه ايجاد مى كند. معمولاً ما به رفتارهايى علاقه مند مى شويم كه معتقديم موجب پاداش مى شوند و از تنبيه جلوگيرى مى كنند. وقتى به اين نتيجه رسيديم كه انجام دادن يك عمل ، پيامدهاى مطلوبى به همراه دارد ، نظام فعّال سازى رفتارى ، ما را به انجام آن وادار مى كند.