«سَنُرِيهِمْ ءَايَاتِنَا فِى الْأَفَاقِ وَ فِى أَنفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ . [١] به زودى ، نشانه هاى خودمان را در سراسر گيتى و در درون انسان ها به آنان نشان خواهيم داد تا ثابت شود كه خداوند ، حق است » . اين سير و گذر، بدين جهت است كه هر بخشى از طبيعت، نشانه خاصّى از خداست.

٢ . باور كردن معاد

انسان به خاطر ارتباط زيادى كه با طبيعت و مادّه دارد ، اين مسئله را كه بعد از مردن ، انسان دوباره زنده مى شود ، مشكل مى پذيرد . خداوند براى پيدايش زمينه اين باور ، به انسان دستور مى دهد كه تغيير مكان دهد و با گذر از چارچوب محدود و تنگ «اين جا» ، در زمين پهناور خدا سياحت كند و تجديد حيات را در موجودات عالم اعم از گياه و حيوان ببيند . «قُلْ سِيرُواْ فِى الْأَرْضِ فَانظُرُواْ كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْأَخِرَةَ إِنَّ اللَّهَ عَلَى كُلِّ شَىْ ءٍ قَدِيرٌ . [٢] بگو در زمين ، سياحت كنيد و پيدايش آفرينش را بنگريد و سپس [ بدانيد كه ]خداوند ، جهان بعدى را نيز مى آفريند . به درستى كه خداوند ، بر هر چيزى تواناست » .

٣ . شناخت سرنوشت منحرفان

سومين هدفى كه قرآن براى سياحت در نظر گرفته ، شناخت سرنوشت منكران و منحرفان است : «قُلْ سِيرُواْ فِى الْأَرْضِ ثُمَّ انظُرُواْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ . [٣] بگو در زمين ، سياحت كنيد و سپس نگاه كنيد كه سرنوشت تكذيب كنندگان چه شد» .

[١] . فصّلت ، آيه ٥٣.[٢] . عنكبوت ، آيه ٢٠.[٣] . انعام ، آيه ١١.[٤] . نهج البلاغة ، نامه ٣١ ؛ كشف المهجّة ، ص ١٦٠ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٧ ، ص ٢٠٠ .[٥] . دخان ، آيه ٢٥ ـ ٢٩.[٦] . شرح نهج البلاغة ، ابن أبى الحديد، ج٣، ص٢٠٢؛ بحار الأنوار، ج٣٢، ص٤٢٣؛ كنز العمّال، ج١٦، ص٢٠٥.