مخارج مصرفى شخصى ، به مبالغى گفته مى شود كه فرد و يا خانوار براى امورى مانند خوراك ، پوشاك ، مسكن ، ازدواج ، حمل و نقل و تفريحات خود ، هزينه مى كند. اگرچه مخارج مصرفى لازمه حفظ و تداوم زندگى است و از اين جهت تأمين آنها اهميّت فراوان دارد ، ولى به دليل معادله اى كه بين اين مخارج و مخارج سرمايه گذارى براى رفع نيازهاى آينده از يك سو ، و مخارج مشاركت هاى اجتماعى ، از سوى ديگر ، برقرار است ، عدم اعتدال در آن ، موجب آسيب ديدن پايدارى اقتصاد خانوار در دراز مدّت و نيز عدم تعادل اجتماعى خواهد شد. از اين رو ، تنظيم مخارج مصرفى در اقتصاد ، اهمّيت فوق العاده دارد . امام على عليه السلام نقش تقوا را در تنظيم مخارج مصرفى به بهترين وجه بيان كرده اند. از ديدگاه اميرمؤمنان ، تقوا باعث اعتدال و صرفه جويى در هزينه هاى زندگى و در نتيجه ، حافظ مناعت و شخصيت انسانى محسوب مى شود : وَ مِنْ عَلَامَةِ أَحَدِهِمْ أَنَّكَ تَرَى لَه... وَ قَصْداً فِى غِنًى . [١] از نشانه هاى او اين است كه ... در زمان توانگرى ، مقتصد است . و نيز مى فرمايد : وَ مَلْبَسُهُمُ الِاقْتِصَادُ . [٢] در مصرف پوشاك و مخارج زندگى ، ميانه روى را پيشه خود قرار مى دهد. امام باقر عليه السلام نيز در حديثى به نقش تنظيم كنندگى تقوا در مخارج زندگى اشاره مى فرمايد : فَمَؤُونَتُهُمْ يَسِيرَةٌ . [٣] تقواپيشگان ، كم خرج [ و زحمت ] هستند.

[١] نهج البلاغة ، خطبه ١٩٣ .[٢] همان.[٣] تحف العقول ، ص ٢٨٧ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧٨ ، ص ١٦٦.