در آمدي بر روانشناسي تنظيم رفتار با رويکرد اسلامي - شجاعی، محمد صادق - الصفحة ١٦

لذت بخش را به حدّ اكثر ، و تجارب ناخوشايند را به حدّ اقل برسانند. جهت موفقيت آميز بودن اين امر ، ممكن است يافته هاى روان شناختى ، اطلاعات خوبى را در مورد توانايى ها و خصوصياتشان ارائه دهند ؛ ولى در سطح عميق تر ، اين اهداف زندگى بايد با ساير واقعيت هاى برخاسته از شرايط اجتماعى ويژه (همچون ميل به تأييد ارزش هاى اخلاقى و معيارهاى ارزشى رفتار) ، همخوانى داشته باشند . وين داير ، معتقد است كسانى كه مى خواهند شخصيت سالم ترى بيابند ، به تنظيم و تهذيب رفتار نياز دارند. آنها بايد بدانند چه كارى را در چه وقت ، در چه جايى و چگونه انجام دهند. [١] به عقيده بسيارى از روان شناسان ، تنظيم رفتار ، در بهداشت روانى و درمان بيمارى ها از ارزش قابل توجهى برخوردار است . [٢] از اين رو ، تنظيم رفتار ، امروزه به عنوان يك موضوع اساسى و مهم در روان شناسى محسوب مى شود . در يكى از تحقيقات ، افراد بر حسب ميزان توانايى در تنظيم رفتار خود ، به دو گروه تقسيم شدند: ١ . افراد خويشتندار ، كه تلاش مى كردند در برابر خواسته هاى ديگران يا آنچه خود ، ميل داشتند ، مقاومت نمايند و رفتارهاى خود را بر حسب مقاصد و اهداف عالى ، تنظيم كنند. ٢ . افراد ناخويشتندار و عنان گسيخته ، كه آزادانه و مطابق با ميل و خواست خود ، عمل مى كردند. يافته هاى اين تحقيق ، نشان داد كه توان تنظيم رفتار ، به منزله يك ويژگىِ شخصيتى است كه بر رفتار افراد ، تأثير دارد . [٣] وقتى به وارسى اين ويژگى ها مى پردازيم ، در پىِ بررسى احتمالاتى در باره نحوه تنظيم رفتار و عوامل مؤثّر بر آن نيز خواهيم بود. با توجّه به نقش تعيين كننده اى كه تنظيم رفتار در تكامل معنوى و سلامت روانى دارد ، شناسايى اين عوامل و ارائه مهارت هايى براى تنظيم رفتار ، از