در آمدي بر روانشناسي تنظيم رفتار با رويکرد اسلامي - شجاعی، محمد صادق - الصفحة ٣٢١

فصل هشتم : خودْارزش بخشى

مقدّمه

از جمله عواملى كه در اصلاح و تنظيم رفتار مى تواند مؤثّر باشد ، احساس ارزشمند بودن است . وقتى مردم احساس كنند كه ارزشمند هستند ، اين احساس ، آثار فراوانى بر جريان فكرى ، احساسات ، تمايلات ، ارزش ها و رفتارهاى آنان داشته ، به آنها كمك مى كند تا در تمام جنبه هاى زندگى خود ، معقولانه تر عمل كنند .

پايه نظرى

حسّ ارزشمند بودن ، منبعى بالقوّه بسيار بزرگ براى سعادت و نيك بختى انسان است . آدمى ، سعادت و خوش بختى خود را از طريق حسّ ارزشمند بودن به دست مى آورد . خودْارزش بخشى نه تنها از نظر روان شناسى ، بلكه از نظر دينى نيز به عنوان اصلى بنيادى ، پذيرفته شده است . بنا بر اين ، پايه نظرى اصل خودْارزش بخشى ، هم در آيات و روايات، و هم در نظريات و رويكردهاى روان شناختى قابل بررسى است.

الف ـ خودْارزش بخشى در روان شناسى

پايه هاى نظرى اصل خودْارزش بخشى ، در روان شناسى به «حرمت خود» ، [١] «عزّت نفس» و «احترام به خود» بر مى گردد . به اعتقاد روان شناسان ، براى انسان ، هيچ حكم