انسان به هر اندازه كه تجربه و دانش داشته باشد ، باز هم از مشورت با ديگران بى نياز نيست. امام على عليه السلام فرمود: لَا يَستَغنِى العَاقِلُ عَنِ المُشَاوَرَةِ . [١] خردمند ، از مشورت با ديگران ، بى نياز نيست . در برخى روايات ، مشورت با ديگران ، نوعى دورانديشى شمرده شده است. از رسول خدا صلى الله عليه و آله سؤال شد: دورانديشى چيست ؟ فرمود : مُشَاوَرَةُ ذَوِى الرَّأْيِ وَ اتِّبَاعُهُم . [٢] ] دورانديشى ، ] مشورت با افراد صاحب نظر و پيروى از آن است . در روايات ديگر نيز حزم (دورانديشى) به اين معنا به كار رفته است. [٣] امام على عليه السلام در روايتى ، جامع ترين توجيه و تفسير را در مورد اصل «پيش بينى پيامد» و مؤلّفه هاى آن بيان كرده است. آن حضرت در تفسير حزم ـ كه اصل «پيش بينى پيامد» از آن گرفته شده ـ مى فرمايد : الحَزمُ: النَّظَرُ فِى العَوَاقِبِ وَ مُشَاوَرَةِ ذَوِى العُقُولِ . [٤] دورانديشى ، نگاه كردن در عاقبت ها و مشورت كردن با صاحبان عقل است . بر حسب اين روايت ، اصل «پيش بينى پيامد» داراى دو زيرساخت و زمينه اصلى است : ١ . تفكر و تجزيه و تحليل شخصى در باره پيامد امور ، ٢ . مشورت كردن با ديگران و تحليل و بررسى پيامدهاى رفتار .

[١] غرر الحكم ، ح ١٠٦٩٣ ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص ٥٣٨ .[٢] المحاسن ، ج ٢ ، ص ٦٠٠ ؛ وسائل الشيعة ، ج ١٢ ، ص ٣٩ .[٣] ر.ك : أعلام الدين ، ص ٢٩٤ .[٤] غرر الحكم ، ح ١٩١٥ ؛ عيون الحكم و المواعظ ، ص ٢١ ؛ ميزان الحكمة ، ج ٣ ، ص ١١٣٨ .