است. برخى اين گونه روابط را مطلوب مى دانند و حتّى جلوگيرى از آن را موجب عقده اى شدن جوانان مى پندارند. شرايط فرهنگى به وجود آمده در جامعه ، تا حدود بسيارى متأثّر از اين ديدگاه است. اگر با ديد واقع بينانه و ارزش مدارانه به قضيه نگاه كنيم ، مسئله ارتباط دختر و پسر ، يكى از معضلات اصلى جامعه است و اگر بينش و گرايش جوانان در اين زمينه تنظيم و اصلاح نشود ، پيامدهاى منفى بسيارى را به دنبال خواهد داشت. مهم ترين راهكار پيشگيرى از روابط ناسالم دختر و پسر ، تقويت باورهاى مذهبى و فرهنگ سازى تقوا و خويشتندارى در جامعه است. اسلام براى مصونيت از گناه ، در تعامل با جنس مخالف ، چه راهكارى دارد؟ در اسلام ، هرچند صحبت كردن و برخوردهاى عادى دختر و پسر و زن و مرد ، جايز است و آنان مى توانند فارغ از دغدغه هاى شهوانى ، به كار و فعّاليت و تحصيل بپردازند ، با وجود اين ، فعّاليت مختلط در همه مراكز و مجامع ، امر پسنديده اى نيست. اسلام ، نه حبس زنان در خانه را توصيه مى كند ، و نه روابط بى ضابطه و نامشروع را تجويز مى نمايد. بر اين اساس ، اسلام براى پاسدارى از كرامت انسان و جلوگيرى از انحرافات ، رعايت ضوابطى را در روابط زن و مرد ، ضرور دانسته و آزادى مطلق و بدون حساب ، و دوستى ها و عشق بازى هاى مصطلح امروزى را مردود شمرده است. خداوند ، در قرآن ، ضمن توصيه به خويشتندارى از نگاه به نامحرم ، به مؤمنان توصيه مى كند كه عفاف خود را حفظ كنند. [١] هم چنين خداوند ، خطاب به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمايد : «فَلَا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَيَطْمَعَ الَّذِى فِى قَلْبِهِ مَرَضٌ وَ قُلْنَ قَوْلًا مَّعْرُوفًا . [٢] [ اى زنان پيامبر! ] به گونه اى هوس انگيز سخن نگوييد تا بيمارْدلى در شما طمع كند ، و به گونه اى شايسته سخن بگوييد » .

[١] « قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصَارِهِمْ وَيَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذَلِكَ أَزْكَى لَهُمْ إِنَّ اللّه َ خَبِيرٌ بِمَا يَصْنَعُونَ وَقُلْ لِلْمُؤْمِنَاتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصَارِهِنَّ وَيَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَا مَا ظَهَرَ مِنْهَا » (نور ، آيه ٣٠ و ٣١) .[٢] احزاب ، آيه ٣٢ .