در آمدي بر روانشناسي تنظيم رفتار با رويکرد اسلامي - شجاعی، محمد صادق - الصفحة ٤٢١

زندگى ، جمع آورى مال ، دستيابى به قدرت و رسيدن به پست و مقام دنيوى باشد ، موفّقيتش در اين اهداف ، سبب شادى خواهد شد ؛ اما كسى كه هدف زندگى اش ، تمسك و پايبندى به اصول اخلاقى باشد ، همين مسائل ، مايه شادى او خواهند شد . در قرآن ، هر دو نوع شادى ، بيان شده است . مثلاً قرآن ، شادى كفّار را به هنگام دستيابى به متاع زندگى دنيا ، چنين توصيف مى كند : «وَ فَرِحُواْ بِالْحَيَوةِ الدُّنْيَا وَ مَا الْحَيَوةُ الدُّنْيَا فِى الْأَخِرَةِ إِلَا مَتَـعٌ . [١] كافران به متاع دنيا دل شادند ، در حالى كه دنيا در مقايسه با آخرت ، متاع ناقابلى بيش نيست» . قرآن همچنين شادى مؤمنان را آن گاه كه آيات قرآن بر آنها خوانده مى شود ، ذكر مى كند : «يَـأَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَآءَتْكُم مَّوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَشِفَآءٌ لِّمَا فِى الصُّدُورِ وَ هُدًى وَ رَحْمَةٌ لِّلْمُؤْمِنِينَ * قُلْ بِفَضْلِ اللَّهِ وَ بِرَحْمَتِهِ فَبِذَ لِكَ فَلْيَفْرَحُواْ هُوَ خَيْرٌ مِّمَّا يَجْمَعُونَ . [٢] اى مردم! اندرزى از سوى پروردگارتان براى شما آمده است ، و درمانى براى آنچه در سينه هاست ، و هدايت و رحمتى براى مؤمنان. بگو به فضل و رحمت خدا بايد خوش حال شوند كه اين از تمام آنچه گردآورى كرده اند ، بهتر است » . بنا بر اين ، عوامل بسيارى ، موجب شادى مى شوند . كسى كه عامل شادى اش متاع دنيا باشد ـ كه اكثر مردم نيز چنين هستند ـ ، از زندگى باثُباتى برخوردار نيست ؛ اما كسى كه منشأ شادى و خوش حالى اش ايمان به خدا و عمل صالح باشد ، حقيقتا احساس شادى و خوش بختى مى كند . يگانه عاملى كه مى تواند شادى و خوش حالى انسان را در چارچوب شرع جهت بدهد و آن را متناسب با اخلاق و ارزش هاى معنوى انسان ، تنظيم كند و جلوى