لحن قاطع و صريح آيات و روايات ، اين است كه در روز رستاخيز ، انسان ، جزاى عمل خود را مى بيند و هر آنچه به انسان داده مى شود ، اعم از خيرات و حسنات يا بدى ها و ناملايمات ، نتيجه ، بلكه عين اعمالى است كه در اين جهان ، انجام داده است. خداوند ، در اين باره مى فرمايد : «فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ * وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ . [٢] پس هر كس هموزن ذرّه اى نيكى كند ، [ نتيجه ] آن را خواهد ديد و هر كس هموزن ذرّه اى بدى كند ، [ نتيجه ] آن را خواهد ديد » . انسان ، اعمالى را كه انجام داده است ، در برابر خود ، مشاهده مى كند : «وَ وَجَدُواْ مَا عَمِلُواْ حَاضِرًا . [٣] و آنچه را انجام داده اند ، حاضر مى يابند» . عمل شايسته ، به صورت زيبا در برابر انسان ، مجسّم مى شود و فرد ، احساس لذّت مى كند . نيز در قرآن ، آمده است : «يَوْمَ تَجِدُ كُلُّ نَفْسٍ مَّا عَمِلَتْ مِنْ خَيْرٍ مُّحْضَرًا * وَمَا عَمِلَتْ مِن سُوءٍ تَوَدُّ لَوْ أَنَّ بَيْنَهَا وَبَيْنَهُ أَمَدَا بَعِيدًا . [٤] روزى كه هر كسى آنچه كار نيك به جاى آورده و آنچه بدى مرتكب شده ،

[١] مسند ابن حنبل ، ج ١ ، ص ٦ ؛ مسند أبى يعلى ، ج ١ ، ص ٢٨ .[٢] زلزال ، آيه ٧ و ٨ .[٣] كهف ، آيه ٤٩ .[٤] آل عمران ، آيه ٣٠ .