در آمدي بر روانشناسي تنظيم رفتار با رويکرد اسلامي - شجاعی، محمد صادق - الصفحة ١٢٢

كسى كه از محرّمات بپرهيزد ، به بهشت مى رسد . با توجّه به اين روايات ، به اين نتيجه مى رسيم كه گناهان ، قرقگاه خداوند و منطقه ممنوعه اند و كسانى كه مى خواهند جانب تقوا را رعايت كنند و اعمال و رفتار خود را بر مبناى تعليم و تربيت اسلامى تنظيم نمايند ، بايد از ورود به اين منطقه احتراز كنند و حتى از نزديك شدن به آن نيز اجتناب ورزند ، چنان كه خداوند متعال مى فرمايد : «تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا . [١] اينها حدود (مرزهاى) خداوند هستند . پس به آنها نزديك نشويد» . تعبير «فلا تقربوها» ، دقيقا نقطه مقابل اصل «تجربه پيامد» است ؛ زيرا در اين تعبير از نزديك شدن به مرز گناه ، منع شده است . ٣ . يكى ديگر از موارد ناكارآمدى اصل «تجربه پيامد» ، اقدام به آن رفتارهايى است كه سلامت و حيات انسان را با خطر مواجه مى كند . خداوند مى فرمايد : «وَلَا تُلْقُواْ بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ . [٢] با دست هاى خود [و از روى اختيار] ، خودتان را به هلاكت [ و خطر ]نيفكنيد» . امام صادق عليه السلام در روايتى ، تجربه كردن برخى رفتارها را منع كرده ، مى فرمايد : ثَلَاثَةٌ لَا يَنْبَغِى لِلْمَرْءِ الْحَازِمِ أَنْ يُقْدِمَ عَلَيْهَا: شُرْبُ السَّمِّ لِلتَّجْرِبَةِ وَ إِنْ نَجَا مِنْهُ، وَ إِفْشَاءُ السِّرِّ إِلَى الْقَرَابَةِ الْحَاسِدِ وَ إِنْ نَجَا مِنْهُ، وَ رُكُوبُ الْبَحْرِ وَ إِنْ كَانَ الْغِنَى فِيه . [٣] سه چيز است كه انسان [ عاقل و ] دورانديش ، به آنها اقدام نمى كند : نوشيدن زهر ، هر چند از آن نجات يابد ؛ افشا كردن اسرار براى دوست حسود ، هر چند از آن نجات يابد ؛ و رفتن به دريا ، اگرچه منبع درآمد باشد .