در آمدي بر روانشناسي تنظيم رفتار با رويکرد اسلامي - شجاعی، محمد صادق - الصفحة ٤١١

واژه شناسى خشم

در لغت نامه هاى فارسى ، خشم به غضب ، غيظ ، قهر ، ناخرسندى و سَخَط ، معنا شده است . [١] در روان شناسى تعاريف متعدّدى از خشم ، ارائه شده است . برخى معتقدند همچون بسيارى از هيجانات ديگر ، تعريف دقيق خشم نيز دشوار است. اين به خاطر آن است كه خشم با واكنش هاى هيجانى مشابه ، مثل نفرت ، پرخاشگرى و خصومت ، در مى آميزد . [٢] سيرز ، [٣] هولند [٤] و ميلر [٥] كه مطالعاتى كه در باره خشم انجام داده اند ، ، آن را چنين تعريف مى كنند : يك حالت برانگيختگى كه در موقع تخريب ، انهدام ، اذيّت ، انتقام جويى ، حمله ، تهديد يا ترساندن ، ظاهر مى شود . [٦] گوديناف ، [٧] در تعريف خشم مى گويد : گرچه خشم در بعضى اوقات به صورت يك حالت انفجارى ظاهر مى شود ؛ ولى معمولاً به شكل نوعى حمله لفظى يا حركتى در مقابل عامل تهاجم ، بروز مى كند . [٨] والنتن [٩] به اين نكته اشاره نموده كه واكنش هاى خشم ، وقتى در فرد بروز مى كند كه به نحوى فعّاليت هاى جارىِ او يا فعّاليتى كه قصد انجام دادن آن را دارد ، با مانع ،