طور صحيح ارضا شود ، از بسيارى انحرافات اخلاقى پيشگيرى خواهد شد. ازدواج از نظر اسلام نيز از اهمّيت ويژه اى برخوردار است. رسول خدا مى فرمايد: مَا بُنِىَ فِى الإِسْلَامِ بِنَاءٌ أَحَبُّ إِلَى اللّه ِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَعَزُّ مِنَ التَّزْوِيجِ . [١] در اسلام ، هيچ بنايى ساخته نشد كه نزد خداوند ، ارجمندتر از ازدواج باشد. در برخى روايات ، به ازدواج در آغاز بلوغ و عنفوان جوانى توصيه شده است. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: مَا مِنْ شَابٍّ تَزَوَّجَ فِى حَدَاثَةِ سِنِّهِ، إِلَا عَجَّ شَيْطَانُهُ: يَا وَيْلَهُ، عَصَمَ مِنِّى ثُلُثَىْ دِينِهِ، فَلْيَتَّقِ اللّه َ الْعَبْدُ فِى الثُّلُثِ الْبَاقِى . [٢] هيچ جوانى نيست كه در دوران جوانى خود ازدواج كند ، مگر آن كه شيطانِ او فرياد برمى آورد كه «واى از او ، واى از او! دو سوم دينش را از گزند من ، حفظ كرد» . بنا بر اين ، انسان بايد براى حفظ يك سوم ديگر ، تقواى خدا در پيش گيرد. از اين روايت ، به خوبى دانسته مى شود كه ازدواج ، يكى از مهم ترين ساز و كارهاى تنظيم و هدايت غريزه جنسى است.

ب ـ سرمايه گذارى روانى بر عشق مُجاز

براى افرادى كه ازدواج كرده اند ، زمينه ارضاى مشروع نيازهاى جنسى فراهم است. از اين رو ، وقتى با صحنه هاى تحريك كننده مواجه مى شوند و زير فشار غريزه جنسى قرار مى گيرند ، بهترين راهكار ، اين است كه با استفاده از ساز و كار والايش ، ذهن و فكر خود را از نامَحرم ، باز دارند و نيروى روانى خود را روى موضوع عشقى ديگر ، كه از مقبوليت اجتماعى برخوردار است ، متمركز نمايد. از اميرمؤمنان روايت شده كه فرمود:

[١] بحار الأنوار ، ج ١٠٣ ، ص ٢٢٢ ، ح ٤٠ .[٢] النوادر ، راوندى ، ص ١١٣ ؛ بحار الأنوار ، ج ١٠٣ ، ص ٢٢١ ، ح ٣٤ .