اين توصيه ، اختصاص به زنان پيامبر صلى الله عليه و آله ندارد ؛ بلكه در مقام بيان قاعده اى كلّى در تنظيم رفتار است. امام على عليه السلام نيز در اوصاف متّقين مى فرمايد: آنها كسانى اند كه در زندگى خود و تعامل با جنس مخالف ، بر شهوت خود مسلّط اند. [١] در خطبه متّقين ، به تفصيل ، نقش تقوا در تنظيم رفتار بين فردى بيان شده و توضيح داده شده كه هر كه باتقوا باشد ، در تعامل با ديگران ، ارزش هاى انسانى را رعايت نموده ، از هوسرانى خوددارى مى كند . [٢] امام باقر عليه السلام از پدر بزرگوارش نقل مى كند كه فرمود : إِنَّ لِأَهْلِ التَّقْوَى عَلَامَاتٍ يُعْرَفُونَ بِهَا... وَ قِلَّةُ الْمُؤَاتَاةِ لِلنِّسَاءِ . [٣] تقواپيشگان ، نشانه هايى دارند كه با آنها شناخته مى شوند: ... اين كه با زنان ، كمتر در مى آميزند. بر اساس آموزه هاى دينى ، همان گونه كه در رفتارهاى فردى ، تقوا عاملى تعيين كننده است ، در رفتارهاى بين فردى و تعامل با جنس مخالف نيز تقوا ، توان بازدارى و مقاومت در برابر وسوسه را افرايش مى دهد. به يقين ، آن نيرويى كه حضرت يوسف عليه السلام را از آلوده شدن به گناه ، باز داشت ، چيزى جز تقواى الهى نبود. از آيات و روايات استفاده مى شود كه راهبرد تقوا در تنظيم و كنترل غريزه جنسى ، بهره ورى هدايت يافته و مهار شده از آن است. تقوا ، همانند موارد ديگر ، آدمى را به ارضاى مشروع و اعتدال و ميانه روى در استفاده از غريزه جنسى فرا مى خواند. بنا بر اين ، براى پيشگيرى از انحرافات جنسى و حاكميت شهوت در قلمرو افكار و رفتار خود ، بايد در حفظ و تقويت تقوا بكوشيم. امام على عليه السلام مى فرمايد :

[١] «من ملك شهوته كان تقيّا» (غرر الحكم ، ح ٨٢٨٤ ) .[٢] ر.ك : نهج البلاغة ، خطبه ١٩٣ .[٣] الخصال ، ص ٤٨٣ .