نامحرم ـ به استثناى صورت و دست ها و مقدارى كه به طور معمول ، مردان نمى پوشانند ـ ، حرام است. نگاه كردن به مردان نامحرم ، براى همه زنان ، آثار منفى به همراه دارد ؛ امّا براى زنان شوهردار ، آثار زيانبار آن بيشتر است . از اين رو ، در حديثى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نقل شده است كه فرمود : اشْتَدَّ غَضَبُ اللّه ِ عَلَى امْرَأَةٍ ذَاتِ بَعْلٍ مَلأَتْ عَيْنَهَا مِنْ غَيْرِ زَوْجِهَا أَوْ غَيْرِ ذِى مَحْرَمٍ مِنْهَا . [١] خشم خداوند ، بسى سخت است بر زن شوهردارى كه چشم خود را از غير همسر خود يا از كسى كه محرم او نيست ، پُر كند. گذشته از آثار زيانبار نگاه حرام ، در بسيارى از احاديث ، به بركات حفظ خويشتندارى و رعايت تقواى جنسى ـ ديدارى ، توصيه شده است. امام على عليه السلام مى فرمايد : مَنْ غَضَّ طَرْفَهُ أَرَاحَ قَلْبَهُ . [٢] كسى كه چشم خود را پايين اندازد [ و از نگاه حرام باز دارد ] ، دلش را آسوده گردانده است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز فرمود : غُضُّوا أَبْصَارَكُمْ تَرَوْنَ الْعَجَائِبَ . [٣] چشمان خود را [ از حرام ] فرو بنديد تا شگفتى ها را ببينيد. تنظيم رفتار ديدارى در موضوعات جنسى ، گستره وسيعى را در بر مى گيرد ؛ ولى در يك برداشت عام و كلّى ، معناى آن اين است كه: از نگاه كردن به هر چيزى يا هر كسى ، (به استثناى همسر) اگر همراه با قصد لذّت يا خوف به فساد افتادن باشد ، بايد اجتناب كرد ؛ خواه نگاه به زن باشد يا به مرد ، چه مستقيم باشد و چه از طريق عكس يا فيلم . حتّى نگاه كردن به بدن خود نيز به قصد شهوترانى ، مجاز نيست .

[١] ثواب الأعمال ، ص ٣٣٨ .[٢] غرر الحكم ، ح ٩١٢٢ .[٣] مستدرك الوسائل ، ج ١٤ ، ص ٢٧٠ .