يكى از كاركردهاى مهمّ سپاس گزارى در روابط بين فردى ، برقرارى ارتباط عاطفى است. پژوهشگران دريافته اند كه موقعيت هاى تشكرآميز معمولاً دوستانه ، صميمانه و فعال كننده اند ، در حالى كه موقعيت هاى غير تشكرآميز ، رقابتى ، بدون صميميت و كمتر فعّال كننده اند . [١]

٢ . سازماندهى چرخه آگاهى

صفت قدرشناسى از ديگران ، به عنوان يك عامل شخصيتى ، بر ادراك ، نگرش و انتظارات ما تأثير مى گذارد. از اين نظر ، خصلت سپاس گزارى مى تواند منبعى بالقوّه براى ايجاد رضايت ، خوش بينى ، حسن ظن و اعتماد به ديگران باشد و جهتگيرى شناخت ها و نگرش هاى ما را در اين مسير ، سازماندهى كند. روشن است كه وقتى شناخت ها و نگرش ها به صورت سالم سازماندهى شوند ، از بسيارى از رفتارهاى ناهنجار پيشگيرى خواهد شد.

٣ . جذابيت و تقويت روابط بين فردى

اين كه اساسا افرادى را كه با استفاده از واكنش هاى انفعالى ، به خدمت و رفتار مسئولانه ما پاسخ مى دهند ، دوست نداريم ، نشان مى دهد كه روحيه سپاس گزارى از ديگران ، در جاذبه هاى ميان فردى و پذيرش و مقبوليت نيز مى تواند تأثيرگذار باشد.

٤ . كاستن از اقدام هاى ناپخته براى رسيدن به اهداف مورد نظر

چنان كه پيش از اين گفته شد ، با شكل گيرى و ايجاد روحيه سپاس گزارى ، بهتر مى توان بر اضطراب ، تنش و پرخاشگرى ، مسلّط شد . خصلت سپاس گزارى ، از هيجانات منفى جلوگيرى مى نمايد و باعث تنظيم هيجان ها و جهت دهىِ سالم به آنها مى شود ، به گونه اى كه فرد هيچ گاه با ديگران با انتقاد ، سرزنش ، بى اعتنايى و ناارزنده سازى خدمات آنان برخورد نكند .

[١] آموزش مهارت هاى ارتباط زناشويى ، ص ٣٤ ـ ٣٨ .