خداوند در آيه ديگرى مى فرمايد : «يَـعِبَادِىَ الَّذِينَ أَسْرَفُواْ عَلَى أَنفُسِهِمْ لَا تَقْنَطُواْ مِن رَّحْمَةِ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعًا . [١] اى بندگان من كه در باره خويش زياده روى كرديد ! از رحمت خدا نااميد مشويد . همانا خدا تمام گناهان را مى آمرزد » . نيز در آيه ديگرى وعده داده است كه «سيّئات» را به «حسنات» تبديل مى كند : «إِلَا مَن تَابَ وَ ءَامَنَ وَ عَمِلَ عَمَلاً صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئاتِهِمْ حَسَنَـتٍ . [٢] مگر آن كس كه توبه كند و ايمان آورد و كار نيك انجام دهد . پس آنان كسانى هستند كه خداوند ، گناهانشان را به كارهاى نيك تبديل مى كند» . در روايات آمده است كه رحمت خداوند ، آن قدر گسترده است كه حتى ابليس به آن طمع مى بندد. امام صادق عليه السلام مى فرمايد : إِذَا كَانَ يَوْمُ الْقِيَامَةِ نَشَرَ اللّه ُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى رَحْمَتَهُ حَتَّى يَطْمَعَ إِبْلِيسُ فِى رَحْمَتِهِ . [٣] چون روز قيامت به پا شود ، خداوند ـ تبارك و تعالى ـ رحمتش را مى گستراند ، تا آن جا كه ابليس هم به رحمت او طمع مى بندد. بنا بر اين ، به نظر مى رسد كه روايات مربوط به رجا ، مغفرت و شفاعت ، بنيادهاى نظرىِ مثبت انديشى در پيش بينى پيامدها را فراهم مى كنند ؛ چرا كه زمانى كه شخص به آينده اميدوار است ، پيامد اعمال و كردار خود را مثبت ارزيابى مى كند. برخى روايات در اين زمينه بسيار جهت بخش و دلگرم كننده اند . از امام صادق عليه السلام روايت شده كه فرمود:

[١] زمر ، آيه ٥٣ .[٢] فرقان ، آيه ٧٠ .[٣] الأمالى ، صدوق ، ص ٢٧٤ ؛ بحار الأنوار ، ج ٧ ، ص ٢٨٧ .