اللَّهُمَّ اجْعَلْ عَاقِبَةَ أَمْرِنا خَيْراً . [١] پروردگارا! عاقبت كار ما را نيكو گردان . خداوند در قرآن كريم ، بندگان را از سوء عاقبت بر حذر داشته و به حسن عاقبت ، توصيه و سفارش نموده است. [٢] در روايتى از رسول خدا نقل شده كه : لَا يَزَالُ الْمُؤْمِنُ خَائِفاً مِنْ سُوءِ الْعَاقِبَةِ . [٣] مؤمن هميشه از سوء عاقبت مى ترسد . مفضّل از امام صادق عليه السلام نقل كرده است كه فرمود: إِنَّ الْحَسْرَةَ وَ النَّدَامَةَ وَ الْوَيْلَ كُلَّهُ لِمَنْ لَمْ يَنْتَفِعْ بِمَا أَبْصَرَهُ وَ لَمْ يَدْرِ مَا الأَمْرُ الَّذِى هُوَ عَلَيْهِ مُقِيمٌ أَ نَفْعٌ لَهُ أَمْ ضَرَرٌ . [٤] حسرت و پشيمانى و عذاب ، جملگى براى كسى است كه از آنچه مى بيند ، بهره نگيرد (عبرت نياموزد) و نداند امرى را كه در آن است ، به نفع اوست ، يا به زيان او . همچنين در آيات و روايات ، به نمونه هايى بر مى خوريم كه عاقبت سوء گناهكاران را بيان كرده است. خداوند به پيامبرش مى فرمايد: «وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ الَّذِى ءَاتَيْنَاهُ ءَايَاتِنَا فَانسَلَخَ مِنْهَا فَأَتْبَعَهُ الشَّيْطَانُ فَكَانَ مِنَ الْغَاوِينَ . [٥] براى آنان بگو حكايت كسى را كه آيات خود را به او داديم . پس ، از آنها جدا شد و شيطان ، او را تعقيب كرد و از گم راهان گشت» . اين آيه در باره بلعم باعورا نازل شده است.

[١] وسائل الشيعة ، ج ١٩ ، ص ٤٣٠ (پاورقى) ؛ جامع أحاديث الشيعة ، ج ١ ، ص ١٥ .[٢] «ثُمَّ كَانَ عَـقِبَةَ الَّذِينَ أَسَــ?واْ السُّوأَى أَن كَذَّبُواْ بِـ?ايَـتِ اللَّهِ»(روم ، آيه ١٠) و «فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَـقِبَةُ الظَّــلِمِينَ» (يونس ، آيه ٣٩) .[٣] تفسير الإمام العسكرى عليه السلام ، ص ٢٣٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ٦ ، ص ١٧٦ .[٤] المحاسن ، ج ١ ، ص ٢٥٢ ؛ الكافى ، ج ٢ ، ص ٤١٩ ؛ بحار الأنوار ، ج ٢ ، ص ٣٠ .[٥] اعراف ، آيه ١٧٥ .