اصل «پيش بينى پيامد» ، بازنماى رويكردى در زمينه تنظيم رفتار آدمى است كه بر تأثير انتظارات و پيش بينى رويدادها به جاى تجربه هاى پيشين تأكيد دارد. بر طبق اين اصل ، فرد پيش از انجام دادن يك رفتار و تجربه پيامدهاى آن مى تواند عواقب اعمال و رفتار خود را مورد سنجش و ارزيابى قرار داده ، بر مبناى آگاهى از پيامدهاى احتمالى آن ، تصميم گيرى كند.

پايه نظرى

براى فهميدن و درك پايه نظرى اصل «پيش بينى پيامد» ، خوب است به چند مفهوم كه داراى ارتباط متقابل با اين اصل هستند (مفاهيم مترادف) ، اشاره كنيم .

يك . حزم

حزم در لغت ، به معناى استوارى و هشيارى در كار ، دورانديشى ، عاقبت نگرى ، تأمّل در سرانجام كار و پرهيز كردن از عواقب نامطلوب آن است. [١] هر رفتارى كه انجام مى دهيم ، داراى آثار و پيامدهايى است كه اگر به موقع و پيش از عمل ، نسبت به آنها آشنايى داشته باشيم ، به نحو عاقلانه ترى تصميم خواهيم گرفت. امام على عليه السلام مى فرمايد :

[١] منتهى الأرب ، ذيل واژه «حزم» .