فصوص قيصرى، در كنار حواشى شرح فصوص كه ملك آقا شيخ غلامعلى بوده است و فعلا در اختيار اين فقير فانى است، بدون شك دلالت دارد بر اينكه رساله خطى وجود رابطى نوشته شيرازى است ...» [١] در سال ١٣٧٥ در ملاقات با استاد آشتيانى ايشان متأسفانه اين نسخه خطى را نيافتند و با توجه به گذشت بيش از سى سال از آن، چيزى به خاطر نياوردند.

به‌هرحال اين رساله در سال ١٣١٥ هجرى قمرى در تهران توسط شيخ احمد شيرازى در ١١٨ صفحه به قطع جيبى چاپ سنگى شده است. مقدمه اين رساله نيز به قلم شيخ احمد شيرازى است كه از جمله در ضمن آن آمده است: «فهذه طرف من كلمات ... الاستاد المؤسس آقا على المدرس قدس روحه و روح فتوحه قد طبعت لذوى الاشراق المستقيمة و الاذواق السليمة». شيخ آقابزرگ طهرانى در الذريعة اين رساله را چنين معرفى كرده است؛ «رسالة فى الوجود الرابطى لآقا على المدرس ابن عبد الله المدرس الزنوزى التبريزى نزيل طهران المتوفى فى ليلة السبت ٧ ذى قعدة ١٣٠٧ طبعت مع بدايع الحكم ١٣١٤». [٢]

در انتهاى چاپ سنگى بدايع الحكم (تهران، ١٣١٤ ه. ق) آمده است: «اعلان: و قد طبع بحمد الله و توفيقه لمصنّف هذا الكتاب سابقا كتاب المستطاب المسمّى بسبيل الرشاد فى امر المعاد و ايضا قد طبع رسالة له فى تحقيق الوجود الرابطى و ارجو الله ان يطبع ايضا رسالة له فى مسئلة الحملية فى كمال التحقيق و التدقيق». با توجه به اينكه بدايع الحكم و سبيل الرشاد و اين رساله يك بار بيشتر در تهران به شيوه چاپ سنگى منتشر نشده است، اوّلا اين عبارت الذريعة كه «طبعت مع بدايع الحكم ١٣١٤» اگر منظور معيّت انضمامى در يك مجلد باشد، صحيح نيست، چرا كه آنچنانكه گذشت در اعلان آخر بدايع الحكم تصريح شده كه اين رساله قبل از بدايع منتشر شده است، بعلاوه قطع اين رساله جيبى است كه با قط رقعى بدايع الحكم نمى‌تواند منتشر شده باشد، تاريخ انتشار اين دو اثر نيز متفاوت است. ثانيا: تاريخ انتشار اين رساله ١٣١٥ با اعلان آخر بدايع كه اين رساله قبل از بدايع يعنى قبل از شوال ١٣١٤ منتشر شده است، سازگار نيست و به احتمال قوى، تاريخ انتشار اين رساله مى‌بايد

[١]. انوار جليه، ص ٣٧، متن و پاورقى.

[٢]. الذريعه، ج ٢٥، ص ٣٨.