بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٥٨ - استنتاج

و او پرسيد: «و كيف تراه؟»؛ «چگونه او را مى‌بينى؟»

فرمود: «لا تدركه العيون بمشاهدة العيان و لكن تدركه القلوب بحقائق الإيمان».[١]

«چشمها، او را آشكار حس نمى‌كند ليكن دلها به وسيله حقايق ايمان او را درك مى‌نمايد.»

بنابراين گرفتارى‌ها و مشكلات بنده مؤمن، مشكلات من است و بيمارى آنها بيمارى من، تو با عيادت از آنان به من نزديك مى‌شوى و مرا خوشحال مى‌كنى.

هركس مى‌خواهد با خدا همنشين باشد، با دوستان خدا و بندگان برگزيده او همنشين باشد.

اگر تو از محضر اولياى خدا دور شوى و از مجالست با آنان محروم گردى، بدون شك هلاك و نابود خواهى شد؛ زيرا تو مثل قطره‌اى بيش نيستى، قطره براى ماندگارى خود بايد به دريا بپيوندد.

آن‌وقت مثل گوسفندى مى‌شوى كه از ديد چوپانش مخفى مانده باشد كه در اين صورت هرلحظه در معرض خطر حمله گرگ قرار خواهى گرفت.

هان! اى سالك، آگاه باش كه يك وجب هم از مردان خدا خود را جدا نسازى كه اين اندازه هم از نيرنگ شيطان است.

[١] - نهج البلاغه، خطبه ١٧٨