بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٩٩ - استنتاج

عرضه داشتيم بلى يا رسول اللّه. حضرت فرمود: اوّل احيمر ثمود؛ يعنى كسى كه ناقه صالح را پى كرد، دوّم كسى كه شمشير بر اينجاى سر تو خواهد زد (با دست اشاره به سر على ٧ كرد).[١]

و اما روايتى كه دلالت دارد حضرت على ٧ قاتل خود را مى‌شناخت و خبر شهادتش را به دست او داد.

٣- چون على ٧ مردم را در آغاز براى گرفتن بيعت گرد آورد، همين عبد الرحمان بن ملجم پيش آمد كه با آن جناب بيعت كند، حضرت دو يا سه بار او را برگرداند و بيعتش را نپذيرفت. سپس به او فرمود: چه‌چيز از شقى‌ترين اين امت جلوگيرى كرده؟ «فو الّذي نفسي بيده ليخضبنّ هذه من هذه و اشار بيده الى لحيته و رأسه» «سوگند به آن خدايى كه جانم به دست اوست، هر آينه اين محاسن از خون اين سرم خضاب خواهد كرد.»

و سپس شعرى به همين مناسبت انشاد فرمود كه:

«كمرت را براى مرگ محكم ببند و مهياى آن باش؛ زيرا مرگ به ديدارت خواهد آمد و آنگاه كه به سراغت آمد از آمدنش بيتابى مكن.»[٢]

٤- مطابق نقل ديگرى، على ٧ به مردم عطايى مى‌داد، همين‌كه نوبت به ابن ملجم رسيد فرمود:

«من زندگى (يا عطاى) او را خواهانم ولى او اراده كشتن مرا دارد، عذر آن دوست‌

[١] - همان مدرك.

[٢] - مقاتل الطالبيين، ص ٣١.